Zakazane podczas turniejów rozmowy na czacie

Przykład 1

Gdy w turnieju pokerowym pozostaje więcej niż dwóch graczy, często może pojawić się sytuacja, gdy dwóch lub więcej uczestników rozdania łączy wspólny interes, który jest sprzeczny z  interesem innych osób biorących udział w turnieju.

19 punkt naszego regulaminu turniejów powstał po to, by zapobiegać sytuacjom, w których uczestnicy danego rozdania mogliby wykorzystać swoją przewagę na szkodę tych graczy, którzy nie uczestniczą w rozdaniu. Poniżej znajduje się klasyczny przykład takiej sytuacji:

Ann, Bob i Charles to ostatni uczestnicy turnieju w odmianie Hold'em. Rozkład nagród w tym turnieju za trzy najwyższe miejsca jest następujący: $750 za pierwsze, $450 za drugie i $300 za trzecie. Wszyscy gracze mają dokładnie tyle samo żetonów, a zatem ich szanse na zajęcie pierwszego, drugiego czy trzeciego miejsca są takie same, a średnia ilość pieniędzy przypadająca każdemu z nich wynosi ($750 + $450 + $300)/3 = $500.

W następnym rozdaniu Charles ma zagrać pierwszy i pasuje. Ann gra za wszystko (all-in). Bob rozważa sprawdzenie. Zauważcie, że jeśli Bob sprawdzi, wtedy (zignorujmy rzadkie przypadki remisów) któreś z nich, Ann lub Bob, wyleci z turnieju i zajmie trzecie miejsce. Jeśli tak się stanie, to Charles, który nie uczestniczy już w rozdaniu, będzie mieć zagwarantowane pieniądze co najmniej drugie miejsce i będzie w posiadaniu 1/3 całkowitej ilości żetonów. Zatem spodziewana wartość jego wygranej wyniesie $450 (nagroda za drugą lokatę) plus 1/3 różnicy między pierwszym a drugim miejscem. Różnica ta wynosi $300, więc przysługująca mu obecnie proporcjonalnie kwota to 1/3 z $300 = $100. Po zsumowaniu obu wartości otrzymujemy $550, czyli o $50 więcej, niż zanim Ann i Bob zaangażowali się w tę pulę.

W skrócie mówiąc, Charlesowi powinno zależeć na tym, żeby Bob sprawdził zakład za wszystko Ann, i jest mu wszystko jedno, które z nich wygra to rozdanie (oczywiście zakładając, że żaden z graczy nie jest trudniejszym przeciwnikiem).

Przypuśćmy jednak, że Bob zastanawia się nad sprawdzeniem i mówi do Ann: „Mam asa z królem i waham się, co zrobić". Ann odpowiada: „Mam parę ósemek – powinieneś spasować". Pamiętajcie, że Charles liczy na to, że zarówno Ann, jak i Bob włożą wszystkie swoje żetony do puli, bo podniesie to jego średnią oczekiwaną wartość wygranej o $50, niezależnie od tego, kto wygra. W takim wypadku wspólny kapitał w turnieju Ann i Boba musi spaść o $50, jeśli do takiej konfrontacji dojdzie. Jeśli wspólnie dojdą do wniosku, że ich karty mają podobne szanse na wygraną, okaże się, że sprawdzony all-in potencjalnie nie opłaci im się finansowo. Bob, zatem, decyduje się spasować. Jest to sytuacja dobra dla Boba i Ann, ale Charles straci możliwość zwiększenia średniej spodziewanej wartości wygranej.

Zachowanie takie, rozmawianie z przeciwnikiem na temat posiadanych kart, gdy w turnieju uczestniczą jeszcze inni gracze, jest na PokerStars zabronione (i praktycznie we wszystkich innych turniejach online i w tradycyjnych organizujących turnieje kasynach czy poker roomach).

Przykład 2

Graczom nie wolno podejmować rozmów na temat wartości posiadanych kart w żadnym turnieju, w którym w grze pozostaje więcej niż dwóch graczy. Przykładowo, w środku dużego turnieju Mike stawia 1000 i ruch przechodzi do Nancy. Nancy nie wolno powiedzieć: "Czy moje KK są wystarczająco dobre?" – i to bez względu na to, czy rzeczywiście ma parę króli, czy też nie. Takie wypowiedzi na czacie są zabronione. Niestety, w turniejach pokazywanych w telewizji często widzi się takie zachowania. Jednakże oficjalnie są one wyraźnie zakazane – zgodnie z punktem 41. regulaminu Poker Tournament Directors Association (Stowarzyszenia Kierowników Turniejów Pokerowych) 2009, a także z punktem 19. Regulaminu Turniejów PokerStars.

Przykład 3

Poker to gra indywidualna, nie zespołowa. Graczom nie wolno w żaden sposób ze sobą współpracować, ani nawet sugerować takich pomysłów, czy też o nich wspominać. Przykładowo, w końcowym etapie wielostolikowego turnieju kwalifikacyjnego gracz nie może powiedzieć: „Hej – ograniczmy się tylko do zrzucania kart i oddawania puli wpłacającym zakłady w ciemno. Wtedy gracze przy innych stołach poodpadają, a my wszyscy zdobędziemy wejściówki". W takich przypadkach na gracza może zostać nałożona kara za robienie na czacie powyższych sugestii – do dyskwalifikacji z turnieju włącznie.

Przykład 4

Przypuśćmy, że w turnieju pozostało trzech graczy: Roberta, Sam i Thomas. Roberta traci połączenie z Internetem i nie może grać. Samowi i Thomasowi nie wolno rozważać oddawania sobie nawzajem zakładów w ciemno i zaczekać, aż Roberta odpadnie z turnieju na skutek utraty żetonów przez wpłacanie coraz wyższych ciemnych, gdy nie jest ona w stanie ich bronić.

Rozumiemy, że ogólnie nie ma nic złego w podbieraniu zakładów w ciemno. Jeśli Sam jest na pozycji rozdającego, może częściej przebijać, atakując ciemne; wie on, że tylko jeden z przeciwników będzie mógł bronić swój zakład. A jeśli Sam spasuje, Thomas bez obaw może z pozycji małej ciemnej przebijać, wiedząc, że duża ciemna Roberty nie będzie broniona. Jednak Samowi i Thomasowi nie wolno - pośrednio ani bezpośrednio - przyjąć taktyki przekazywania między sobą zakładów tam i z powrotem, wykańczając w ten sposób Robertę. Warto wiedzieć, że jakakolwiek dyskusja na ten temat może spowodować dyskwalifikację Sama i/lub Thomasa z turnieju, bądź też utratę wygranych.

Przykład 5

Przypuśćmy, że w turnieju typu knockout pozostało w grze czterech zawodników: Alex, Michael, Jeff i Steve. Alex stawia swoje ostatnie żetony (jest all-in), a zatem ten spośród przeciwników, który go wyeliminuje z gry, otrzyma za to nagrodę bounty.

Michael, Jeff i Steve nie mogą umówić się, że zagrają tak, żeby zwiększyć szansę na wyeliminowanie Alexa, ani nawet sugerować niczego takiego w rozmowie.

Na przykład, Michael nie może powiedzieć: „Powinniśmy wszyscy sprawdzić all-ina Alexa i potem do końca rozdania przeczekać, żeby go wyeliminować”. Steve nie może też zasugerować Jeffowi: „Sprawdźmy go, a potem podzielimy się nagrodą bounty”.

Oczywiście każdy z przeciwników może indywidualnie przyjąć taką linię gry, gdyż zarówno dla Michaela, Jeffa, jak i Steve’a opłacalne będzie zwiększenie w ten sposób swoich szans na wygranie bounty za Alexa, jednak zagranie takie nie może być wynikiem umowy między graczami i nie można prowadzić na ten temat rozmów na czacie.

W razie sporów decyzja kierownictwa PokerStars będzie ostateczna.

Texas Hold’em|Omaha|Omaha Hi/Lo|Stud|Stud Hi/Lo|Draw|2-7 Triple Draw|2-7 Single Draw|HORSE|Razz|8-Game Mix|Badugi
Copyright © 2001- , PokerStars. Wszelkie prawa zastrzeżone. Rational Entertainment Enterprises Limited, 33-37 Athol Street, Douglas, IM1 1LB, Isle of Man. Licencja prelongowana 1 sierpnia 2010. Stosowane są regulacje prawne odnośnie hazardu internetowego, obowiązujące na Wyspie Man.